Ooievaars

Onlangs schreef ik over de ooievaars in het Vondelpark. Ik dacht dat er twee jongen in het nest zaten. Het blijken er zelfs vier te zijn! In een nieuwsbericht van AT5 was te zien hoe de jonge vogels gisteren geringd zijn. Ze lieten het gelaten over zich heen komen, met veel jonge toeschouwers om zich heen. Hoe bijzonder!

Vondelpark

Zondagochtend, 9 uur. Ik ben per fiets op weg naar de Lutherse kerk op het Spui om mee te zingen in het projectkoor. Mijn route leidt dwars door het Vondelpark en zo vroeg op een zondagochtend zijn er maar weinig mensen. Hardlopers, wandelaars met hond, een paar fietsers, vroege toeristen en zelfs een paar kamperende toeristen. Voor de rest zijn de grasvelden leeg en ik geniet van de rust.

Halverwege mijn route kom ik langs de schapenweide. Genoemde dieren zie ik niet, maar in de weide staat het ooievaarsnest dat ook dit jaar weer bewoond wordt. Vorige week vermoedde ik al dat vader of moeder druk in de weer was met het kroost, maar nu zag ik de kleintjes zelf! Twee kleine koppies staken boven de rand van het nest uit. Volgens de informatie van Stadsdeel Zuid wonen er nog een flink aantal andere diersoorten in het park. Wat heerlijk, zo'n oase midden in de stad!

Foto van bovengenoemde site.

Noem mijn naam

Vanochtend heb ik een indrukwekkende tentoonstelling bekeken. Nee, geen schilderijen of beeldhouwwerken van bekende kunstenaars, maar duizenden gezichten van kinderen die de Tweede Wereldoorlog niet hebben overleefd. In het Stadsarchief staat een tafel van 70m in vier delen, waarop zo'n 2900 teruggevonden foto's van vermoorde Joodse, Roma en Sinti kinderen te zien zijn. Op iedere foto staat een naam, geboorte- en sterfdatum en laatst bekende adres. De foto's zijn gerangschikt per transport van Westerbork naar de vernietigingskampen. Het zijn pasfoto's, familiefoto's, schoolfoto's, foto's van feestjes, uitjes of bruiloften. Foto's uit het dagelijkse leven!

De kinderen kwamen uit allerlei plaatsen door heel Nederland. Een grote groep van hen woonde in Amsterdam, in straten waar ik nog steeds regelmatig kom. Zelfs uit de straat waar ik ooit gewoond heb, vond ik een foto. Ik ken de geschiedenis natuurlijk wel en heb vaker foto's gezien van razzia's, trams vol mensen op weg naar de Hollandsche Schouwburg, Amsterdammers met een ster op hun kleding. Ook wist ik dat er in mijn oude buurt veel Joden hebben gewoond. Al kijkend naar de foto's realiseerde ik me dat een aantal van hen mijn buurtgenoten hadden kunnen zijn of op dezelfde trap hadden kunnen wonen. Als alles anders was gelopen, als de oorlog hen niet had overvallen.

Hele families zijn niet teruggekomen. Soms had een kind geluk en werd het elders ondergebracht. Alleen om later te ontdekken dat ze vader, moeder, broers, zussen en andere familieleden nooit meer zouden zien. Deze tentoonstelling geeft naam en gezicht aan de kinderen die vermoord werden. Zolang je naam genoemd wordt, ben je niet verdwenen. Een indrukwekkend eerbetoon.

KNSM

Toen mijn vader vorige week bij ons was, wilde hij ook graag naar het KNSM-monument. Deze plaquette herdenkt de medewerkers van de Koninklijke Nederlandse Stoomboot Maatschappij (KNSM) die tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn omgekomen. Een oom van mijn moeder werkte voor de KNSM en zijn schip is getorpedeerd. Zijn naam staat, met die van 246 anderen, op deze plaquette.

Het monument heeft op verschillende plaatsen gehangen, maar is tegenwoordig te vinden in de vestibule van de Kompaszaal van Loods 6. Deze loods was onderdeel van het bedrijvencomplex van de KNSM op het IJ-eiland, tegenwoordig het KSNM-eiland. De Kompaszaal was de aankomst- en vertrekhal voor de passagiers en is nog in oorspronkelijke staat te bewonderen.

Ik heb vroeger weleens iets gehoord over deze oudoom, maar nooit geweten dat zijn naam in mijn woonplaats terug te vinden is. Op internet vond ik zelfs meer informatie, zoals op welk schip hij voer en waar dit gezonken is. Zo komen oude familieverhalen ineens een stukje dichterbij!

 

Sint Nicolaas

Mijn vader logeert een paar dagen bij ons. Hij wil graag weer eens in Amsterdam rondkijken. Als eerste stappen we op de tram en rijden richting Centraal Station. Het stationsgebouw ziet er prachtig uit en is weer goed zichtbaar, na alle werkzaamheden voor de Noord/Zuidlijn en. We wandelen naar de Openbare Bibliotheek (OBA) op het Oosterdokseiland. Het mooie gebouw verdwijnt tussen alle nieuwbouw er omheen. Binnen is het een drukte van belang. Op iedere verdieping zijn de werk- en studieplekken bezet. Ook het restaurant op de bovenste verdieping heeft veel bezoekers. Voordat we een kopje thee drinken, genieten we eerst nog even van het prachtige uitzicht op de stad.

De Sint Nicolaaskerk steekt met kop en schouders uit boven de hotels en huizen aan de Prins Hendrikkade. We besluiten om er straks even binnen te lopen. Dat doen we een uurtje later ook en zijn verbaasd over het gebouw. De kerk heeft een flinke koepel van 58 meter hoog en het interieur is rijk versierd met schilderingen van Jan Dunselman. Tijdens de renovatie eind jaren negentig zijn de glas-in-lood ramen vervangen. De nieuwe ramen zijn ontworpen door Jan Dibbets en zien er prachtig uit in het zonlicht dat nog net naar binnen valt. De kerk is genoemd naar de patroonheilige van de stad Amsterdam en het verhaal van zijn leven is terug te vinden op de schilderijen in het middenschip.

Eigenlijk moet je regelmatig als toerist op pad in eigen stad. Er is genoeg te ontdekken!

Sloten

Het dorp Sloten is in 1921 geannexeerd door Amsterdam en dus geen zelfstandige gemeente meer. Het ligt ingeklemd tussen de A4, de ringvaart en het stadsdeel Nieuw-West. De oudste vermelding van Sloten dateert uit 1063, toen er sprake was van een kapel te Sloton vlakbij het Slootermeer. Vanaf 1175 ligt het dorp op een terp aan de Sloterweg en is het gaandeweg wat uitgebreid.

Ondanks de verstedelijkte omgeving heeft Sloten zijn dorpse karakter behouden. Dit komt mede door het afsluiten van de Sloterweg voor doorgaand verkeer. Het dorp heeft twee kerken, kleine straatjes en mooie oude huizen. Aan de rand van het dorp, bij de brug over de ringvaart, staat een molen met museum die veel toeristen trekt. Op het Dorpsplein is de oude waterpomp nog te vinden. Ernaast staat het politiebureau(tje) en een brandweerpaal. Verderop staat de banpaal, die voor bannelingen uit Amsterdam de grens aangaf van het gebied waar ze zich niet meer mochten ophouden.

Je kunt zowel in het dorp als in de omgeving mooi wandelen!

Herfst

Het is prachtig herfstweer in Amsterdam. De zon schijnt, de lucht is fris en helder. Prima voor een wandeling door de buurt. Met mijn lief dus op pad, na de koffie. Onderstaand wat foto's die ik onderweg gemaakt heb.

ArtZuid

Na mijn fluitles vandaag heb ik de beeldenroute van ArtZuid gefietst en bekeken. Er staan prachtige beelden langs de Apollo- en Minervalaan in Amsterdam Zuid. Helaas staan op de website van ArtZuid alleen foto's van de tentoonstelling uit 2009. Op dit filmpje van BusinessClass zijn meer beelden te zien en er wordt informatie gegeven over de totstandkoming van dit project.

Klik hier voor de routekaart van de tentoonstelling die nog t/m 28 augustus te bekijken is.

De Olifant van Dali (foto van ZieZoZuid).

Markt

Gisteren was ik weer eens op de Albert Cuypmarkt, voor het eerst sinds maanden. Ooit woonden we om de hoek en kon ik lopend mijn boodschapjes doen met een of beide meiden in de buggy. Van waar we nu wonen is het een minuut of 35 op de fiets of langer per tram.
Terwijl ik de kramen langs ging en genoot van de mooie kleuren van fruit, groente, kleding en accessoires, realiseerde ik me dat ik de markt heb gemist. Ik heb me voorgenomen om vaker te gaan, om te genieten van het straatbeeld: Amsterdammers, toeristen, kleuren en geuren. Dan kan ik er ook mooi mijn groente en fruit halen!

"

Amsterdam

Ik was vanochtend in het centrum van Amsterdam. Na mijn afspraak ben ik even de Haarlemmerdijk op gelopen. Volgens de site van I amsterdam een hippe en eigenzinnige straat met leuke winkels en veel verschillende restaurants en cafés. Het was net na 10 uur en helaas waren een aantal winkels nog dicht. De etalages boden echter ook genoeg om te bewonderen.
Een paar aanraders: Born Identity voor prachtige tassen en Papa Bubble waar je snoepjes kunt laten maken naar eigen ontwerp.