Vriendschap

Aan mijn middelbare schooltijd heb ik goede herinneringen, maar nog betere vriendinnen overgehouden. Zes meiden die ik inmiddels ruim 35 jaar ken! Na school en studies hebben we gaandeweg de draad van onze vriendschap weer opgepakt. De laatste jaren spreken we tweemaal per jaar af om ergens in het land te wandelen, te eten en bij te praten. Ondanks de drukke agenda's lukt het meestal iedereen om erbij te zijn op zo'n dag, al moet die soms met hand en tand verdedigd worden.

Met een paar van deze 'middelbare meisjes' en hun gezinnen hebben we een aantal kampeerweekenden beleefd. Voor de kinderen altijd een groot succes, ook al zagen ze elkaar maar 1 a 2 keer per jaar. Net als hun moeders leken ze gewoon verder te gaan waar het vorige weekend geëindigd was.

Het laatste weekend samen is al weer even geleden en de kinderen hebben elkaar soms jaren niet gezien. Toch blijkt dat er een goede basis is gelegd tijdens de kampeeruitjes. Nu de oudsten zijn begonnen aan studies, komen ze elkaar soms weer tegen en weet de een de ander op te peppen als het even tegenzit. Het is zo fijn om dat als moeders van een afstandje te bekijken en te weten dat het goed zit!

Hieperdepiep!

Speciaal voor Tessa, die vandaag haar verjaardag viert in Maastricht: van harte gefeliciteerd, lieverd!!

Vakantie

De laatste week van onze vakantie in Frankrijk hebben we doorgebracht bij Jan en Trijnie in Le Clou:

We hebben er genoten van de prachtige omgeving, de rust, heerlijk eten en weerzien met vrienden. Voor herhaling vatbaar!

Uit het nest (2)

Vandaag ging ze op pad.... onze jongste is onderweg naar Maastricht waar ze sinds kort een kamer heeft en waar ze vanaf begin september gaat studeren aan het University College. Bepakt en bezakt vertrok ze voor de Inkom-week, vol goede moed, maar ook met wat tranen. Zoals ze het zelf zei: 'ik kan nog niet wennen aan het idee dat ik niet meer thuis woon'.

Ook voor ons zal dat wennen zijn, een kuiken minder in het nest. Ik hou me maar vast aan het beeld van de eend met haar kuikentjes: rustig op de kant kijkend hoe haar kroost steeds verder weg zwemt, maar toch ook graag weer terugkomt!

Zet 'm op Tes, het gaat je lukken! ♥

Hardlopen

Gisteren heb ik voor het eerst sinds weken weer eens een stukje hardgelopen. In de wind en regen, maar ik kon niet langer binnen blijven zitten. Mijn hoofd zat vol en mijn lijf voelde als een strak gespannen snaar. Dus hop, de schoenen aan en wind mee de dijk op. Het voelde heerlijk en ik kon het aardig volhouden. Zelfs de tegenwind op weg naar huis voelde goed aan en met een fris hoofd en minder gespannen gevoel stapte ik thuis over de drempel.

Als inspiratie voor mezelf (en misschien voor een meelezer) deze foto, omdat beelden vaak zo veel meer zeggen dan woorden:

Uit de losse pols

Na de bbq van gisteren was er aardig wat kip over: deels gare saté en deels rauwe kipfilet. Om niets weg te hoeven doen, heb ik de rauwe kip gelijk gepocheerd in bouillon en met de saté in de koelkast gezet. Vandaag hebben we daar een heerlijke kipsalade van gemaakt!

Kipsalade
Kipfilet, ongeveer 4 ons, gaar
Gemengde rucola salade, ongeveer 1,5e zak
2 paprika's
handje pijnboompitten

Dressing
3 el citroenmayonaise (D&L)
2 el magere yoghurt
2 tl kerriepoeder
1 el honing
peper en zout naar smaak

Pijnboompitten roosteren en af laten koelen. Kip fijn snijden, paprika's schoonmaken en in kleine blokjes snijden. Kip, paprika en groene salade in kom doen.
Alle ingrediënten voor de dressing, behalve peper en zout, door elkaar mengen. Evt. meer kerriepoeder toevoegen als je dat lekker vindt. Afmaken met peper en zout en door de salade mengen.

Eet smakelijk!

Quote

Alles stroomt en niets blijft.

All things move and nothing remains still.

- Heraclitus (?) -

ArtZuid

Na mijn fluitles vandaag heb ik de beeldenroute van ArtZuid gefietst en bekeken. Er staan prachtige beelden langs de Apollo- en Minervalaan in Amsterdam Zuid. Helaas staan op de website van ArtZuid alleen foto's van de tentoonstelling uit 2009. Op dit filmpje van BusinessClass zijn meer beelden te zien en er wordt informatie gegeven over de totstandkoming van dit project.

Klik hier voor de routekaart van de tentoonstelling die nog t/m 28 augustus te bekijken is.

De Olifant van Dali (foto van ZieZoZuid).

Caesar salad

Op het kookblog van de Mennonite Girls kwam ik vanochtend een recept tegen voor een Caesar salad. Het zag er zo lekker uit dat ik het vanavond gelijk voor mijn huisgenoten heb gemaakt.

Ik heb het recept een beetje aangepast:
- Voor de croûtons heb ik een paar oude (vrij harde) pistolets gebruikt. Het was bijna zagen om ze klein te krijgen. Vervolgens heb ik er olijfolie doorgeroerd en niet de genoemde boter. Na een kwartiertje in de oven (200°C) waren ze heerlijk knapperig.
- Er was geen krop Romeinse sla in de super, dus heb ik een paar zakken gemengde rucolasla gebruikt.
- Voor de dressing heb ik limoensap en crème fraîche gebruikt i.p.v. citroensap en zure room.

Het makkelijke is, dat je alles kunt voorbereiden. Zodra er gegeten kan worden, maak je de salade volgens het recept in een handomdraai af en zit je heerlijk te smullen. Wij hebben er nog wat extra brood bij gegeten.

Eet smakelijk!

Markt

Gisteren was ik weer eens op de Albert Cuypmarkt, voor het eerst sinds maanden. Ooit woonden we om de hoek en kon ik lopend mijn boodschapjes doen met een of beide meiden in de buggy. Van waar we nu wonen is het een minuut of 35 op de fiets of langer per tram.
Terwijl ik de kramen langs ging en genoot van de mooie kleuren van fruit, groente, kleding en accessoires, realiseerde ik me dat ik de markt heb gemist. Ik heb me voorgenomen om vaker te gaan, om te genieten van het straatbeeld: Amsterdammers, toeristen, kleuren en geuren. Dan kan ik er ook mooi mijn groente en fruit halen!

"

Liever angst dan spijt

Een van mijn favoriete nummers, gezongen door Daniël Lohues. De tekst hielp bij het nemen van mijn beslissing.

"

En nu???

Ik heb deze week een besluit genomen. Dat was niet zomaar en zeker niet over één nacht ijs. Nee, dat was een worsteling, letterlijk en figuurlijk. In een van mijn vorige berichten schreef ik al dat ik vanwege mijn werk even thuis ben. Deze weken van 'niets' doen brachten wat rust in mijn hoofd. Maar ook het besef dat ik niet meer zoveel plezier beleef aan wat ik doe.
Op de vraag die me regelmatig gesteld werd: 'waar zou je dan wel je bed voor uit willen komen?' kan ik ook geen duidelijk antwoord geven. Ik weet niet wat ik anders of liever zou willen. Het enige dat ik op dit moment kan bedenken is 'rust'.

Na gesprekken met mijn lief en dochters, familie, vrienden en coach, werd langzaam duidelijk wat ik in mijn hart eigenlijk al wist. Het is tijd voor verandering. Ik heb daarom mijn baan opgezegd. Niet om in een nieuwe functie te stappen, maar omdat ik rust nodig heb. Rust om mijn hoofd stil te krijgen en mijn lijf ontspannen. Maar vooral rust om weer contact te leggen met mezelf, om uit te vinden waar ik met hart en ziel voor kan gaan.

Zoals gezegd, makkelijk was dat niet. Ik twijfelde vrijwel direct weer over deze beslissing en moet mezelf regelmatig toespreken wat optimistischer te denken. Wat me heel erg helpt, zijn de positieve reacties die ik van iedereen krijg, na mijn via mail rondgestuurde nieuws!

Een van mijn vriendinnen schreef het volgende:

"Wat een ontwikkeling en wat ontzettend jammer dat je dit dal door moet wandelen. Maar na een vakantie in wandelgebied, weet ik dat je vanuit het dal soms hele mooie uitzichten hebt op de bergen, ook al heb je geen energie ze te beklimmen. Het feit dat je mag kijken naar de bergen en mag genieten van dit uitzicht is dan al voldoende. En dan .... blik weer vooruit en langzaam verder wandelen. Soms even gaan zitten, herinneren wat je net hebt gezien en wat je daarvan in je gedachten wilt bewaren. Niet gaan bedenken hoe lang je nog wilt lopen en waarnaar toe. Je loopt het pad af en als je moe begint te worden, stop je."

Ik vond het een mooie metafoor voor de fase waar ik doorheen ga. Een metafoor die me zeker op weg zal helpen! Dank, lieve N!

En nu? Als eerste mijn werk overdragen en afscheid nemen. Wat daarna komt, is een verrassing, maar wel één waar ik naar uit kijk!

Life

Op de blog van Monique kwam ik onderstaand manifest tegen. Het manifest is geschreven door de oprichters van Holstee en is het uitgangspunt van hun bedrijf. Ze begonnen een paar jaar geleden met de verkoop van T-shirts met een afsluitbaar zakje, voor je portemonnee, je telefoon of je lippenstift. Inmiddels maken ze allerlei producten van hergebruikte materialen zoals bijv. een portefeuille van oude kranten en plastic zakjes.
Het manifest is via de sociale media en blogs al vele malen de wereld ingestuurd. Ik zag het voor het eerst en vind de tekst inspirerend genoeg om hem ook te delen.

Amsterdam

Ik was vanochtend in het centrum van Amsterdam. Na mijn afspraak ben ik even de Haarlemmerdijk op gelopen. Volgens de site van I amsterdam een hippe en eigenzinnige straat met leuke winkels en veel verschillende restaurants en cafés. Het was net na 10 uur en helaas waren een aantal winkels nog dicht. De etalages boden echter ook genoeg om te bewonderen.
Een paar aanraders: Born Identity voor prachtige tassen en Papa Bubble waar je snoepjes kunt laten maken naar eigen ontwerp.

Stoer

Mijn lief mocht voor zijn verjaardag even in een Ferrari rijden. Afgelopen vrijdag was het zo ver: een knalgele Modena 360 stond hem op te wachten en na wat instructies vertrok hij met brullende motor. Met een brede glimlach was hij 45 minuten later weer terug!

Inspiratie

De laatste paar weken ontbreekt het me aan inspiratie voor stukjes op dit blog. Mijn hoofd zat veel te vol met andere zaken. Helaas zo vol, dat ik slecht sliep en dat mijn lijf ging protesteren. Het werk blijft nog steeds het werk, maar nu even zonder mij. Hopelijk helpt dat om alles weer in het juiste perspectief te zien.

Gelukkig is er genoeg inspiratie uit andere blogs of mailtjes te halen. Van een vriendin kreeg ik foto's toegestuurd van tekeningen met dode vliegen. Vreemd idee, maar wel heel grappig om te zien. Via Google was de kunstenaar snel gevonden. Ze zijn gemaakt door Magnus Muhr, een Zweed, die in zijn vrije tijd prachtige foto's maakt. De 'dead flies art' is een onderdeel daarvan, die op zijn website onder het kopje 'Humor' te vinden is. Zo zie je maar dat er van alles nog wel iets te maken valt!

Dromen

Quote

If you want to be happy, be.

Wil je gelukkig zijn, wees dan gelukkig.

- Leo Tolstoj -

Moederdag

Het is vandaag 8 mei en het is moederdag. Op Wikipedia lees ik dat moederdag in de VS ooit een initiatief was van Anna Jarvis. Vanaf 1907 voerde zij campagne om van moederdag een officiële feestdag te maken. Veel landen hebben het Amerikaanse voorbeeld overgenomen en in zo'n 80 landen wordt op deze dag in mei moederdag gevierd.
Maar in veel landen en culturen over de hele wereld bestond al ruim voor deze tijd een dag of een feest om moeders of vrouwen te eren. Veel gedenkdagen werden gevierd om een vrouw uit het specifieke land te eren en daar is moederdag (soms) bijgekomen. Als je de lijst doorneemt, zie je dat er het hele jaar door wel ergens ter wereld een moederdag te vieren is!
In Amerika werd het, tot Jarvis' ongenoegen, al snel een commercieel feest en ook dat is in veel landen overgenomen. Veel mensen vragen zich ook af wat je dan met de andere dagen in het jaar doet. Hoef je je moeder dan niet te gedenken? Voor sommigen is dit een reden om dagen als deze niet te vieren.

Wij hebben er thuis altijd aandacht aan besteed en ook onze dochters doen dat nu. Vanochtend kreeg ik een prachtig zigzag notitieschrift. Aan de ene kant kan ik ideeën, gedachten, enz. noteren en als ik het schrift omdraai, is het een schetsblok. Verder kreeg ik er een prachtige kaart bij, met handgeschreven boodschappen van de meiden. Vanavond hoef ik niet te koken, dat doen zij.
Sabine en Tessa vergeten mij door het jaar echt niet, maar het is fijn om zo af en toe extra in het zonnetje te staan. Ze weten dat ik geniet van deze aandacht, dat is aan hun stralende gezichten te zien.

Bedankt lieverds!

Voor Lou

Lou de cavia is niet meer! Hij was Sabine's huisdier en is bijna 7 jaar geworden. Voor een cavia is dat behoorlijk oud. De vorige, Pipo, werd ongeveer 2,5 jaar. Van Lou hebben we ook een aantal keer gedacht dat hij niet zo oud zou worden, maar hij krabbelde steeds weer op en ging door met zijn, toch ietwat saaie, leven.
Het afgelopen half jaar zijn we verschillende keren met hem bij de dierenarts geweest omdat hij last had van zijn tanden. Dit leverde hem de bijnaam 'million dollar' cavia op! Er bleek een gezwel in zijn kaak te zitten, waardoor een van zijn snijtanden moest worden verwijderd. Maar het kreeg hem niet klein en hij scharrelde rustig door zijn kooi of door de kamer. Hij bleef eten, al was het wat minder dan voorheen, en hij reageerde nog steeds als de koelkast open ging of als je hem een lekker hapje voorhield.

Maar na Pasen zat hij stilletjes in een hoekje, nam af en toe nog een hapje of wat water en vermagerde zienderogen. Toen Sabine na Koninginnedag thuis kwam, kon hij even zijn achterpootjes niet meer bewegen en de volgende ochtend lag hij helemaal verstopt onder het gras. Hij kwam niet uit zichzelf te voorschijn en we hebben hem wat makkelijker neergelegd. Tessa kwam terug uit Zuid Afrika en toen we van Schiphol terugkwamen, reageerde Lou nog een beetje op haar en ons. Aan het eind van de dag was hij dood.

Waarom zo'n verhaal over de dood van een huisdier? Omdat Lou, zo klein als hij was, zo'n levenslust toonde. De Engelsen noemen dat zo mooi 'zest for life'. Zijn leven leek uit niet veel meer te bestaan dan eten, slapen, poepen en wat rondrennen. Toch hoorde je hem 's ochtends piepen als we naar beneden kwamen, als een soort begroeting. Als hij iets lekkers kreeg, gaf hij altijd antwoord met zijn bekende 'prrrrr' geluidjes en we hebben vaak om hem moeten lachen als hij door de kamer rende en zichzelf weerspiegeld zag in de glazen tafel. Hij speelde een rol in allerlei fantasieverhalen die we maakten over zijn leven buiten zijn kooi en ons huis.

Ik denk dat zijn levenslust hem hielp er steeds weer bovenop te komen als hij niet lekker was en hem ook gisteren nog zo lang liet proberen om overeind te komen. Dag lieve Lou!